Ludzie łapali się za głowy, huczy o tym cały świat 😱

Trwający w Sztokholmie finał baraży o mistrzostwa świata dostarcza gigantycznych emocji i kontrowersji. Kiedy wydawało się, że reprezentacja Polski schodzi do szatni z korzystnym remisem, gospodarze zadali bolesny cios po wznowieniu gry ze stałego fragmentu. W sieci błyskawicznie zawrzało, a część fanów wprost oskarża arbitra o rażący błąd, twierdząc, że przewinienia w ogóle nie było. Kontrowersje wzbudził także brak rzutu karnego dla reprezentacji Polski.

Arbiter główny Slavko Vincić podjął autonomiczną, boiskową decyzję o przewinieniu, oceniając potężną dynamikę wślizgu i bezpośrednie zagrożenie dla rywala
Sędzia główny zatrzymał grę i ukarał napomnieniem Jakuba Kiwiora, który czysto nie zdążył do piłki w starciu z pędzącym przeciwnikiem
System wideoweryfikacji nie miał żadnego prawa ingerować w to zdarzenie
Kontrowersja przed przerwą i dokładna decyzja sędziego
Kiedy na tablicy świetlnej Strawberry Arena widniał wciąż wynik remisowy, doszło do niezwykle stykowego starcia w bocznej strefie boiska. Jakub Kiwior ruszył do bardzo agresywnego odbioru piłki, próbując za wszelką cenę zatrzymać rozpędzającego się zawodnika ze Szwecji. Polski stoper wykonał dynamiczny wślizg, po którym słoweński sędzia główny, Slavko Vincić, bez najmniejszej chwili wahania użył gwizdka i podyktował rzut wolny bezpośredni dla gospodarzy. Chwilę później ten konkretny stały fragment gry zamienił się w bramkę dającą rywalom prowadzenie 2:1.

Niemal natychmiast po utracie gola w mediach społecznościowych wybuchła gwałtowna burza. Fani śledzący transmisję zaczęli masowo udostępniać zrzuty ekranu oraz powtórki z interwencji naszego defensora, argumentując, że zagrał on w stu procentach czysto i ewidentnie wybił futbolówkę. Ujęcia z kamer bocznych rzeczywiście pokazywały, że stopa polskiego zawodnika w pierwszej kolejności zagrała piłkę, a ułamek sekundy później doszło do mocnego fizycznego kontaktu z nogami przeciwnika. Na bazie tych stopklatek polscy kibice sformułowali twarde oskarżenia o rażące wypaczenie wyniku spotkania.

Powinien być rzut karny dla nas?
Zaraz na początku drugiej połowy (przy stanie 1:2 dla Szwecji), Jakub Kamiński wpadł z piłką w pole karne i zastawił nogę przed Victorem Lindelöfem. Szwedzki obrońca ewidentnie spóźnił się z interwencją i kopnął “Kamyka” zamiast w futbolówkę.

Reakcja sędziego: Slavko Vinčić nie odgwizdał faulu, nakazując grać dalej. Co najbardziej oburzyło kibiców, arbiter w ogóle nie podszedł do monitora VAR, by zweryfikować tę stykową sytuację. Sędziowie w wozie również nie zareagowali,
Głosy ekspertów: Były polski sędzia międzynarodowy, Michał Listkiewicz, ocenił sytuację wprost: to był ewidentny kontakt, uderzenie w nogę i Polsce w stu procentach należała się “jedenastka”. Popełniono tu podwójny błąd (arbitra głównego i ekipy VAR).
No dobrze, słuchamy państwa…

Zamknięty katalog interwencji systemu wideoweryfikacji
Brak natychmiastowej reakcji ze strony wozu wideo wywołał jeszcze większą irytację wśród sympatyków polskiej kadry narodowej. Masowo domagano się, aby asystenci przed monitorami cofnęli akcję, szczegółowo zweryfikowali wślizg Polaka i ostatecznie anulowali rzut wolny, który kosztował nas utratę kluczowej bramki. Takie radykalne oczekiwania obnażają jednak powszechny brak znajomości regulaminowych fundamentów, na których bezwzględnie opiera się system VAR.

Działanie technologii wspomagającej na szczeblu międzynarodowym jest ekstremalnie rygorystyczne. Sztywne ramy funkcjonowania sędziów wideo określa bezpośrednio Międzynarodowa Rada Piłkarska (IFAB), czyli organizacja statutowo odpowiedzialna za tworzenie i modyfikowanie przepisów gry. W opublikowanych przez nią dokumentach widnieje ściśle zamknięta lista sytuacji uprawniających sędziów przed monitorami do wstrzymania gry oraz skorygowania pomyłki rozjemcy boiskowego.

Przepisy ujęte w oficjalnym, globalnym protokole brzmią w sposób kategoryczny i nie pozostawiają arbitrom absolutnie żadnego miejsca na swobodną interpretację.

Surowe prawo piłkarskie a sportowe emocje na murawie
Powyższy zapis zatwierdzony przez Międzynarodową Radę Piłkarską błyskawicznie ucina całą trwającą dyskusję. Rzut wolny podyktowany za przewinienie obrońcy w bocznej strefie, wyraźnie poza polem karnym, w świetle obowiązującego prawa nie podlega sprawdzeniu przez monitory. Nawet przy założeniu, że boiskowa decyzja słoweńskiego arbitra po dogłębnej analizie okazałaby się błędna, technologia weryfikacyjna nie posiada żadnego regulaminowego autorytetu, by ten konkretny błąd w czasie trwania meczu cofnąć i naprawić.

Weryfikacja tak zdobytego gola przez asystentów wideo ograniczyła się w tamtym momencie do rutynowego i szybkiego sprawdzenia samej fazy finalizacji akcji już po wykonaniu rzutu wolnego. Sędziowie badali w wozie wyłącznie konkretne wytyczne:

ewentualną pozycję spaloną atakujących zawodników gospodarzy,
hipotetyczne zagranie piłki ręką w obrębie „szesnastki” przed skierowaniem jej do siatki,
przewinienie w ataku w fazie bezpośrednio poprzedzającej oddanie strzału.
Żaden z powyższych, łamiących zasady elementów nie wystąpił po dośrodkowaniu. To definitywnie oznacza, że trafienie dla Szwedów na 2:1 zostało zdobyte całkowicie legalnie. Oskarżanie sędziego o celowe oszustwo i działanie na szkodę reprezentacji prowadzonych przez nas piłkarzy to w tej sytuacji wniosek bezpodstawny, wynikający wyłącznie z braku chłodnej kalkulacji. System weryfikacji wideo działa identycznie na wszystkich obiektach pod egidą Międzynarodowej Federacji Piłki Nożnej (FIFA), a utrata bramki obciąża przede wszystkim postawę naszych graczy we własnym polu karnym w następstwie tego rzutu wolnego, niezależnie od tego, jak czysto w piłkę trafił wcześniej Jakub Kiwior.