Polska wygrała z Albanią 2:1. Pięć wniosków po meczu na Stadionie Narodowym

Wieczór na Stadionie Narodowym przyniósł Polsce nie tylko cenne zwycięstwo, ale też sporo materiału do analizy. Kadra wygrała z Albanią 2:1 i przed meczem ze Szwecją znów rozbudziła nadzieje. Nie wszystko jednak wyglądało tak, jak powinno. Obok radości po końcowym gwizdku były też zgrzyty, niedoróbki i stare problemy, które wróciły szybciej, niż wielu chciałoby to przyznać.

Czytaj też: Karol Nawrocki zszedł do szatni po meczu Polski. Nagranie obiegło sieć
Hymn zamiast podniosłej chwili wywołał chaos

Już przed pierwszym gwizdkiem zrobiło się niezręcznie. Hymn Polski miał wybrzmieć uroczyście, z wojskową orkiestrą w tle, ale na trybunach efekt okazał się daleki od ideału. Jedni kibice śpiewali w innym momencie, inni nie byli pewni, czy to już właściwy fragment, a część reagowała tak, jakby ceremonia nie była dobrze słyszalna.

Zamiast wspólnego, mocnego otwarcia wyszedł bałagan. Tego typu chwile zwykle budują atmosferę i niosą drużynę jeszcze przed startem meczu. Tym razem było odwrotnie. Narodowy przez moment bardziej się pogubił, niż zjednoczył.

Narodowy miał być twierdzą. Przez chwilę naprawdę nią był
Najlepsze wrażenie Polacy zostawili na początku spotkania. W tych pierwszych minutach było widać energię, pressing i odwagę, których kibice domagają się od dawna. Reprezentacja ruszyła wysoko, agresywnie i bez kompleksów. Albania została zepchnięta do obrony, a stadion szybko poczuł, że ten wieczór może należeć do gospodarzy.

Zobacz także: Tusk chce obejść weto Nawrockiego. Ma jasny plan
To właśnie w takim stylu można odbudowywać mit Stadionu Narodowego jako miejsca trudnego do zdobycia. Problem w tym, że ten obraz nie utrzymał się przez cały mecz. Polska pokazała projekt takiej twierdzy, ale jeszcze nie gotowy produkt. Były momenty bardzo dobre, lecz znów zabrakło pełnej kontroli.

Na trybunach uwagę zwracała też obecność prezydenta Karola Nawrockiego. Po wcześniejszych napięciach i stadionowych transparentach wiele osób zastanawiało się, jak zostanie przyjęty. Tym razem obyło się bez większych reakcji. Atmosfera wokół jego wizyty była raczej neutralna.

Stare problemy w grze Polski nadal są widoczne
Choć wynik się zgadza, ten mecz nie zamyka kilku znanych tematów. Reprezentacja Polski od lat ma kłopot, gdy musi prowadzić grę w ataku pozycyjnym. Z Albanią znów było to widać. Kiedy przeciwnik ustawiał się niżej, Polakom brakowało płynności, spokoju i lepszego rozegrania piłki na połowie rywala.

Były fragmenty, w których drużyna gubiła rytm, a straty mogły skończyć się bardzo źle. To właśnie ten element wciąż oddziela kadrę od stabilniejszego poziomu. Sama intensywność i dobra faza otwarcia nie wystarczą, jeśli później pojawia się tyle niepewności.

Jest jednak także argument, który po tym meczu trudno zignorować. Przez lata kolejni selekcjonerzy tłumaczyli, że podczas krótkich zgrupowań nie da się wiele wypracować. Czwartkowe spotkanie pokazało, że to nie do końca prawda. Stałe fragmenty wyglądały na przygotowane, przemyślane i ćwiczone. Już pierwsze rzuty rożne dawały sygnał, że zespół ma konkretny pomysł. To właśnie po takim fragmencie gry Polska zdobyła bramkę wyrównującą, a Robert Lewandowski zamienił okazję na gola.

To jeden z najważniejszych wniosków po tym spotkaniu. Nawet przy ograniczonym czasie można coś poprawić, jeśli sztab wie, nad czym pracować. Polska wygrała z Albanią, ale jeszcze ważniejsze może być to, że w tym meczu pokazała, gdzie naprawdę leżą jej rezerwy i gdzie nadal potrzebuje najwięcej pracy.